Członkowie wspólnoty parafialnej są włączeni w sieć relacji społecznych. Naturalne sąsiedztwo wynikające z terytorialnego charakteru parafii uzdalnia jej członków do udziału w zgromadzeniu eucharystycznym. Ponadto środowisko ma duży wpływ na kształtowanie wierzeń i postaw religijnych. Aby prowadzić życie prawdziwie chrześcijańskie potrzebne jest chrześcijańskie środowisko wiary. Z tej wspólnoty wiary rodzi się wspólnota Kościoła. Warunkiem jest zaistnienie związków wiary, kultu, miłości oraz kanonicznego powiązania z innymi wspólnotami Chrystusowymi. Wspólnota nie jest wynikiem jakiegoś planu, ale jest pochodną realizacji pozostałych funkcji Kościoła.

Tak zorganizowana wspólnota kościelna jest miejscem realizacji pozostałych funkcji Kościoła: przepowiadania (martyria), kultu (liturgia) i troski pasterskiej (diakonia). Wizja parafii – wspólnoty jest więc podstawowym elementem formacji autentycznej religijności i realizacji zasadniczych zadań Kościoła wynikających z jego misji. Wynika to m.in. z faktu powiązania uczestnictwa we wspólnocie z dobrowolnością udziału i osobistą decyzją wiary, która pogłębiana jest zwiększającą się świadomością religijną i ugruntowywana przez przyjmowanie sakramentów. Parafia powinna zatem umożliwiać czynny udział każdego wiernego w życiu parafii, do czego pierwszym krokiem jest uznanie równej godności wszystkich jej członków. Dużą pomocą w rozwijaniu wspólnotowego charakteru parafii są grupy religijne działające na jej terenie.